Τέσσερις Πατρινοί γράφουν για τη συγκλονιστική μάχη τους με την ψυχική ασθένεια και το στίγμα – Τριών ετών ο μικρότερος ασθενής του ΣΟΨΥ

0
47

Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυχική Υγεία

Παγκόσμια Ημέρα για την Ψυσική Υγεία η 10η Οκτωβρίου και το thebest.gr φιλοξενεί τις ιστορίες τεσσάρων Πατρινών που έχουν αντιμετωπίσει ψυχικά προβλήματα μέσα από τα δικά τους λόγια. Ο Αργύρης Μπουλής, η Μαρία Στρατάκου, ο Στάθης Δημητρακόπουλος, και ο Μ. Κ., μέλη του ΣΟΨΥ Πάτρας μοιράστηκαν την περιπετειά τους γράφοντας για το στίγμα που έχουν αντιμετωπίσει ως άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Αργύρης Μπουλής

«Οι φίλοι μου δεν αναζητούσαν την παρέα μου, γιατί σταμάτησα να είμαι για αυτούς ευχάριστος και ευδιάθετος»…

Όταν ένας άνθρωπος αντιμετωπίζει πρόβλημα ψυχικής ασθένειας, δυσκολεύεται αρκετά να αποδεχτεί και να αναγνωρίσει το πρόβλημά του. Δεν έχει το θάρρος να ζητήσει βοήθεια και ταυτόχρονα ανησυχεί για το τι θα σκέφτονται οι άλλοι για εκείνον, σε μια κυριολεκτικά μαύρη περίοδο της ζωής του.

Το στίγμα είναι ένα σημάδι εξευτελισμού, ατίμωσης και ντροπής. Κολλάμε σε κάποιον μία ετικέτα, ένα χαρακτηρισμό, ή στην κοινή καθομιλουμένη γλώσσα μία «ρετσινιά». Αυτό μας οδηγεί να κάνουμε τον εξής διαχωρισμό: από τη μία είμαστε εμείς που είμαστε υγιείς, φυσιολογικοί και από την άλλη πλευρά βρίσκονται οι «άλλοι», οι άρρωστοι, που εξαιτίας της αρρώστιας τους έχουν χάσει, θεωρητικά, την αξία τους.

Ως άτομο με πρόβλημα ψυχικής υγείας ένιωσα το στίγμα σε μεγάλο βαθμό. Οι φίλοι μου δεν αναζητούσαν την παρέα μου, γιατί σταμάτησα να είμαι για αυτούς ευχάριστος και ευδιάθετος. Με κατηγορούσαν ότι είμαι μίζερος και ότι έπρεπε να είμαι πιο χαλαρός, να μην έχω άγχος και να συγκεντρώνομαι πιο πολύ σε αυτά που συζητούσαμε.

Μερικοί από αυτούς προσπέρασαν αμέσως την φιλία μας μην μπορώντας να κατανοήσουν ποτέ το πρόβλημά μου. Άλλοι ήταν εκείνοι που με στήριξαν και με βοήθησαν να σταθώ πάλι στα πόδια μου. Να ανακτήσω τις δυνάμεις μου σε μια, ομολογουμένως, γεμάτη δυσκολίες ζωή, που βιώνουμε οι περισσότεροι.

Κρίθηκε απαραίτητο να στραφώ σε ιατρική βοήθεια αφού μόνος μου δεν μπορούσα πλέον να ανταπεξέλθω στην καθημερινότητά μου. Άλλαξα πολλούς γιατρούς και έπειτα από αρκετά χρόνια βρήκα την Ιθάκη μου. Πλέον μέσα από τον ΣΟΨΥ Πάτρας και τις δραστηριότητές του, αισθάνομαι πολύ καλά και πιο ικανός στο να κάνω πράγματα δημιουργικά μέσα στην μέρα μου. Δε θέλω να μένω άπραγος πια.

Μπορεί και πρέπει να καταπολεμηθεί το στίγμα της ψυχική νόσου με διάφορους τρόπους. Ένας από αυτούς είναι η έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού για τις ψυχικές διαταραχές, επίσης η βελτίωση των αντιλήψεων και στάσεων του κοινού απέναντι στους ψυχικά ασθενείς και τέλος η ανάπτυξη δράσεων για την μείωση των προκαταλήψεων και των διακρίσεων εις βάρος των ψυχικά πασχόντων.

Σημαντικός παράγοντας σε αυτόν τον στόχο είναι και η συμβολή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στρέφοντας το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης στα άτομα που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν κάποια ψυχική διαταραχή στο να έχουν ίσα δικαιώματα με όλους και να υπάρχει κατανόηση και σεβασμός στο πρόβλημά τους.

Μαρία Στρατάκου

Τι είναι άραγε το στίγμα; Είναι σημάδι στην ψυχή ανεξίτηλο!

Οι άνθρωποι πληγώνουν καμιά φορά τους συνανθρώπους τους. Έτσι συμβαίνει και με τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας. Βιώνουν πολλές φορές την απόρριψη, την ειρωνεία ή την άρνηση σε ότι κι αν κάνουν ακόμα και από τους δικούς τους ανθρώπους. Τις περισσότερες φορές στιγματίζονται με το προσωπείο του τρελού ή του αλαφροΐσκιωτου.

Κι όμως στην εποχή μας τα προβλήματα ψυχικής υγείας αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια των ψυχιάτρων, των ψυχολόγων, των κοινωνικών λειτουργών ή των νοσηλευτών με την κατάλληλη φαρμακοθεραπεία, με τη θέληση και την προσπάθεια των ίδιων των ασθενών.

Μπορούν έτσι, να γίνουν λειτουργικοί. Ωστόσο είναι καιρός να εξοικειωθούμε με τα προβλήματα ψυχικής υγείας μιας και είναι λεπτή η ισορροπία μεταξύ του ψυχικά υγιούς και του ψυχικά πληγωμένου.

Μ. Κ.

«Τόσο η αποδοχή όσο και η κοινοποίηση της ψυχικής νόσου είναι δύσκολες υποθέσεις»…

Στη ζωή κάθε ανθρώπου υπάρχουν στιγμές· στιγμές μοναδικές που τον σημαδεύουν ανεξίτηλα. Υπάρχουν στιγμές όμορφες που τις θυμάται με νοσταλγία αλλά και άλλες δύσκολες, που αν μπορούσε θα γύριζε το χρόνο πίσω και θα έπραττε διαφορετικά…

Μία από αυτές είναι η στιγμή που η ψυχική νόσος, που μέχρι τότε βρισκόταν σε στάδιο ανάπτυξης, κάνει την εμφάνισή της. Ένα τυχαίο αγχώδες περιστατικό ή μια κουβέντα με διφορούμενο νόημα μπορούν να αποτελέσουν τη θρυαλλίδα που ανάβει το φυτίλι. Στη συνέχεια όλα αλλάζουν. Ποτέ ξανά η ζωή του ατόμου αυτού δεν θα είναι η ίδια. Τα πάντα γύρω του ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της ψυχικής ασθένειας.

Ύστερα έρχεται η σειρά της διάγνωσης. Είναι μια δύσκολη ώρα. Το άτομο καλείται να αποδεχθεί την διαφορετικότητά του. Μία διαφορετικότητα που σίγουρα δεν τον κάνει να αισθάνεται και τόσο βολικά σε σχέση με το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο. Αυτό το στάδιο είναι κομβικό· είναι το στάδιο της αποδοχής. Πολλά άτομα που πάσχουν από ψυχικές νόσους δυσκολεύονται να αποδεχθούν το πρόβλημά τους και δεν εφαρμόζουν πιστά τη θεραπεία που συστήνει ο γιατρός τους, με αποτέλεσμα η κατάστασή τους να χειροτερεύει.

Ήμουν και εγώ ένας από αυτούς. Πίστευα ότι το πρόβλημά μου μπορούσε να λυθεί μόνο με ψυχοθεραπεία. Δεν αποδεχόμουν τη νευρολογική διάσταση της πάθησής μου, δεν εφάρμοζα την φαρμακευτική αγωγή που μου συνιστούσε ο γιατρός μου, με αποτέλεσμα η καθημερινότητά μου να γίνεται όλο και πιο προβληματική. Στο βάθος βέβαια υπέβοσκε ο φόβος του στίγματος: «Τί θα πει ο κόσμος;», «πώς θα με αντιμετωπίσουν οι φίλοι μου; », «θα με αποδεχθεί η κοπέλα μου;». Αυτά και άλλα ερωτήματα στριφογύριζαν στο μυαλό μου.

Η κοινοποίηση της νόσου στο ευρύτερο περιβάλλον δεν είναι εύκολη υπόθεση. Εξαρτάται από τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου, πόσο ευαισθητοποιημένοι και ανοιχτόμυαλοι είναι, αν θα σε αποδεχθούν ως ισότιμο μέλος του κοινωνικού συνόλου ή θα σε σπρώξουν στο περιθώριο.

Προσωπικά έχω συναντήσει και τις δύο περιπτώσεις. Ευαίσθητους και χαμογελαστούς που με έκαναν να αισθάνομαι άνετα μαζί τους, αλλά και άλλους δυσπρόσιτους, καχύποπτους και προκατειλημμένους που με έκαναν να είμαι επιφυλακτικός.

Τόσο η αποδοχή όσο και η κοινοποίηση της ψυχικής νόσου είναι δύσκολες υποθέσεις. Ο ρόλος του στενού οικογενειακού όσο και του ευρύτερου περιβάλλοντος είναι πολύ σημαντικός, αλλά θα πρέπει και το ίδιο το άτομο να δώσει τη δική του εσωτερική μάχη με τις προκαταλήψεις και τις ανασφάλειές του. Μία μάχη από την οποία επιβάλλεται να βγει νικητής.

Στάθης Δημητρακόπουλος

Ένα δάσος είναι όμορφο με όλα τα δέντρα του

Μία αφίσα στον ΣΟΨΥ Πάτρας λέει: «Ένα δάσος είναι όμορφο με όλα τα δέντρα του».

Παρατηρούμε, επίσης, ότι στην πανίδα και τη χλωρίδα της φύσης παρά τις διαφορές μεταξύ τους, υπάρχει αρμονία και τάξη. Γιατί, λοιπόν, να μην ισχύει το ίδιο και στους ανθρώπους; Γιατί να υπάρχει στους ανθρώπους προκατάληψη,παραγκωνισμός, διακρίσεις ή με μία λέξη «στίγμα»;

*Τα κείμενα πρωτοδημοσιεύθηκαν στο περιοδικό του ΣΟΨΥ που παρουσιάστηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο και εν τω μεταξύ ο Στάθης έφυγε από τη ζωή.
 

Στην ψυχική υγεία δεν γίνονται διακρίσεις. Ο καθένας μπορεί ανά πάσα στιγμή να βρεθεί αντιμέτωπος με ένα πρόβλημα ψυχικής υγείας χωρίς να καταλάβει το πώς και το γιατί.

Όσο το θέμα αυτό είναι ταμπού τόσο πιο δύσκολο είναι για τον ασθενή να πάρει την απόφαση να ζητήσει βοήθεια.

Αφιερωμένη στη ψυχική υγεία είναι η 10η Οκτωβρίου

Στην Πάτρα σημαντική βοήθεια σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας είναι ο ΣΟΨΥ.

Το καφέ Γέφυρες του ΣΟΨΥ Πάτρας ανακαινίστηκε και ομόρφυνε!

Μάλιστα τη Δευτέρα 1 Οκτωβρίου ξεκίνησε το χειμερινό πρόγραμμα των ομάδων του Κοινωνικού – Κοινοτικού Σταθμού Ψυχικής Υγείας «Γέφυρες Ζωής» του Συλλόγου.

Και φέτος έχει δημιουργηθεί ένα δομημένο καθημερινό πρόγραμμα, από τις 9 το πρωί έως τις 8 το βράδυ, ομαδικών δραστηριοτήτων με στόχο την ενδυνάμωση, την κινητοποίηση και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας και την υποστήριξη των οικογενειών τους.

Τι προσφέρει ο Σύλλογος στα άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας

Το ολοήμερο πρόγραμμα διεξάγεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με την αρωγή του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και απαρτίζεται από 32 ομάδες εκ των οποίων ενδεικτικά αναφέρονται οι παρακάτω:

Ομάδα αυτόνομης διαβίωσης, ομάδες λόγου, αθλητικές δραστηριότητες, ομάδα Αγγλικών, ομάδα Γαλλικών, ομάδα δημιουργικής απασχόλησης, ομάδα περιοδικού, ομάδα πλεξίματος, ομάδα έκφρασης & επικοινωνίας, ομάδα κρουστών, ομάδα μουσικής, ομάδα θεατρικού παιχνιδιού, ομάδα σκακιού, ομάδα παραδοσιακών χορών, ομάδα διατροφής, ομάδα εικαστικών, ομάδα φωτογραφίας, ομάδα εκμάθησης Η/Υ κ.α. Επιπλέον έρχονται να προστεθούν και νέες ομάδες. Αυτές αφορούν την ψυχοεκπαίδευση των μελών στην διπολική διαταραχή και στη ψύχωση.

Στη συνέχεια, με την ευγενική υποστήριξη του ΤΙΜΑ Κοινωφελούς Ιδρύματος, εμπλουτίζονται οι δραστηριότητες που αφορούν τους φροντιστές των ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Δύναται να συμμετέχουν σε ομάδες ψυχολογικής υποστήριξης, ψυχοεκπαίδευσης, εκμάθησης Η/Υ, παραδοσιακών χορών και ποικίλες εθελοντικές δράσεις οι οποίες αποσκοπούν στην αποφόρτιση αλλά και στην δημιουργική απασχόλησή τους.

Στα πλαίσια της χρηματοδότησης του TIMA Κοινωφελούς Ιδρύματος έχουν προστεθεί περαιτέρω δραστηριότητες, οι οποίες αφορούν άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών. Ειδικότερα, παρέχεται ομαδική ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα που βιώνουν τη κατάθλιψη.

Επιπλέον, παρέχεται ατομική συμβουλευτική και επαγγελματικός προσανατολισμός, ομαδική ψυχολογική υποστήριξη, καθώς και σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης σε ανέργους άνω των 50 ετών, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίεςόσον αφορά την εργασιακή επανένταξη τους.

Τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που έλαβαν υπηρεσίες από τον Κοινωνικό – Κοινοτικό Σταθμό Ψυχικής Υγείας «Γέφυρες Ζωής».

Συνολικά έλαβαν υπηρεσίες ψυχικής υγείας 863 άτομα. Ο μέσος όρος ηλικίας των ωφελούμενων ήταν 39 έτη. Οι γυναίκες αποτελούν την πλειοψηφία των ωφελούμενων του έργου. Από τις υπηρεσίες του έργου ωφελήθηκαν 29 πρόσφυγες/μετανάστες.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ωφελούμενων έχουν ολοκληρώσει δευτεροβάθμια εκπαίδευση ή και ανώτερες βαθμίδες εκπαίδευσης. Η πλειοψηφία των ατόμων που έλαβαν υπηρεσίες ήταν άνεργοι.

3 ετών ο μικρότερος ασθενής

Σε σχέση με τη ροή παροχής των υπηρεσιών, κάθε μήνα υλοποίησης του έργου υπήρχαν τουλάχιστον 75 αιτήματα.

Περισσότεροι από τους μισούς ωφελούμενους έλαβαν υπηρεσίες για πρώτη φορά στη ζωή τους ενώ σχεδόν το 1/3 είναι χρόνια ψυχικά πάσχοντες. Η συντριπτική πλειοψηφία των ωφελούμενων του έργου έλαβε κυρίως υπηρεσίες ψυχολογικής υποστήριξης-συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης.

Το 50% των ωφελούμενων ήταν μικρότεροι από 39 έτη , ενώ το υπόλοιπο 50% μεγαλύτεροι. Ο μικρότερες σε ηλικία ωφελούμενος που έλαβε υπηρεσίες από την παιδοψυχίατρο του φορέα ήταν 3 ετών, ενώ ο μεγαλύτερος ωφελούμενος 83 ετών. Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως το 75% των ωφελούμενων ήταν μικρότεροι από 50 ετών όταν έκαναν το αίτημα στον φορέα.

Κατά την περίοδο υλοποίησης του έργου έλαβαν υπηρεσίες ψυχικής υγείας 276 άνδρες και 587 γυναίκες. Οι 29 από τους νέους ωφελούμενους ήταν μετανάστες/πρόσφυγες, ενώ οι υπόλοιποι 834 ήταν ελληνικής καταγωγής. Η πλειοψηφία των ωφελούμενων ήταν άγαμοι σε ποσοστό 48%. Το 36% ήταν έγγαμοι, το13% διαζευγμένοι και μόλις το 3% χήροι ή χήρες.

Σχεδόν οι μισοί ωφελούμενοι (49%) είχαν ολοκληρώσει σπουδές υψηλότερες από το απολυτήριο λυκείου κατά τη στιγμή τους αιτήματός τους.

Συγκεκριμένα, το 12% των ωφελούμενων είχαν ολοκληρώσει προπτυχιακές σπουδές, το 34% ήταν απόφοιτοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ το 3% είχαν ολοκληρώσει και μεταπτυχιακές σπουδές. Το 12% των ωφελούμενων δεν είχαν ολοκληρώσει το υποχρεωτικό επίπεδο εκπαίδευσης.

Η πλειοψηφία των ωφελούμενων, σε ποσοστό 57% ήταν άνεργοι τη στιγμή που έθεσαν το αίτημα για παροχή υπηρεσιών ψυχική υγείας από τον φορέα.

Συνεπώς, περισσότεροι από τους μισούς ωφελούμενους ήταν άνεργοι. Τι 30% των ωφελούμενων ήταν απασχολούμενοι, το 11% συνταξιούχοι και μόλις το 3% ΑΜΕΑ.

Με αφορμή την συμπλήρωση 30 ετών λειτουργίας της ΕΠΑΨΥ το ΔΣ τίμησε τον ΣΟΨΥ Πάτρας για την συνολική του προσφορά στο χώρο.

Η τιμητική βράβευση πραγματοποιήθηκε κατά την εκδήλωση 30 χρόνων λειτουργίας της Ε..Π.Α.Ψ.Υ.,στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα Δ. Μητρόπουλος).

Στόχος της εκδήλωσης εορτασμού, που συνδυάστηκε με την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (10 Οκτωβρίου), ήταν να αναδείξει ότι δεν υπάρχουν διαχωρισμοί στην ψυχική υγεία.

Μέσω της μουσικής δόθηκε η ευκαιρία σε ανθρώπους που έχουν βιώσει το στίγμα της ψυχικής ασθένειας και τον κοινωνικό αποκλεισμό που αυτή συνεπάγεται, να σταθούν απέναντι στο κοινό τους με την ιδιότητα του καλλιτέχνη και να συμμετέχουμε όλοι μαζί ως πολίτες σε μια γιορτή ψυχικής υγείας.

Ο ΣΟΨΥ Πάτρας βραβεύτηκε για το μεγάλο έργο που έχει προσφέρει σαν φορέας αυτοεκπροσώπησης ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας στην τοπική κοινότητα της Πάτρας, με τη βοήθεια των χρηματοδοτήσεων του, από τα ιδρύματα, Σταύρος Νιάρχος, Μποδοσάκη και Κοινωφελές Ίδρυμα ΤΙΜΑ.

Πηγή: http://www.thebest.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ