Δεν Πεθαίνει Μόνη Της Η Μεσαία Τάξη

0
46
Ο ΕΝΦΙΑ ήταν ένας φόρος που δεν ήθελε κανείς. Πρώτοι, προφανώς, που δεν τον ήθελαν ήταν οι πολίτες. Δεύτεροι ήταν οι κυβερνώντες που τον επέβαλαν και εκείνοι που τους διαδέχθηκαν. Ελεγαν πολλές εύκολες κουβέντες, μέχρι που διαπίστωσαν ότι επρόκειτο για κάτι πιο τελεσίδικο και από το πεπρωμένο. Χωρίς τον ΕΝΦΙΑ δεν θα έβγαιναν πλεονάσματα, και τότε θα τερματιζόταν η δανειακή κάλυψη της χώρας. Και θα τιναζόμαστε στον αέρα.
Ο ΕΝΦΙΑ είναι ένας φόρος παράλογος και παράνομος, διότι φορολογεί περιουσία ήδη φορολογηθείσα και ήδη φορολογούμενη. Στην ουσία ήταν ένας φόρος προσχηματικός. Οι δανειστές είκασαν ότι όλοι οι πολίτες κάποιο ρευστό το διαθέτουν, και μέσω της περιουσίας τους υποχρέωσαν να το εμφανίσουν. Κατά κάποιο τρόπο ο ΕΝΦΙΑ είναι η χρέωση του λογαριασμού της χρεοκοπίας. Υποχρεωθήκαμε σε ρεφενέ.
ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ δεν τελείωσαν. Για να νομιμοποιήσει ηθικά η σημερινή κυβέρνηση την παράταση (μονιμοποίηση ας τη λέμε) του φόρου, επινόησε τη θεωρία ότι ο ΕΝΦΙΑ επιβαρύνει κυρίως τους έχοντες. Δεν έγινε ακριβώς αυτό. Ο φόρος αποτέλεσε κλιμάκωση της επίθεσης στη μεσαία τάξη, αυτήν για την οποία ο Πρωθυπουργός, πριν εκλεγεί, έλεγε ότι δεν θα την πειράξει, διότι «έτσι κι αλλιώς δεν της έμεινε τίποτα χειρότερο να πάθει».
ΜΙΛΑΜΕ για χαριστικές ή τελειωτικές βολές στη μεσαία τάξη. Δεν αντιλαμβάνονται όσοι νομίζουν ότι δεν τους αφορά η αφαίμαξη ότι οι βολές αυτές την οικονομία αποτελειώνουν. Η μεσαία τάξη διέθεσε ήδη πολλά. Για να τα βγάλει πέρα, μηδένισε την κατανάλωση. Δεν είναι και καμιά λιμοκτονία, θα πείτε. Ναι, αλλά η οικονομική δραστηριότητα τής μεσαίας τάξης τροφοδοτεί την οικονομία, δίνει δουλειές, κρατά ανοιχτή την αγορά.
ΩΡΑΙΑ είναι η «κοινωνική δικαιοσύνη», αλλά να μείνει κανείς ζωντανός δεν θα ήταν άσχημα, ώστε να έχει νόημα η «δικαιοσύνη» αυτή.

 

Πηγή: http://www.pelop.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ